111

Etiam interjectione, qua & Oratores, & Historici frequenter utuntur, ut medio sermone aliquem inserant sensum, impediri solet intellectus, nisi quod interponitur breve est. Quintil. lib. 8 instit. orat. cap. 2.

112

Fit ut cum incidentes quaestiones, aliae questiones, & aliae rursus incidentibus incidentes pertractantur, atque solvuntur, in eam longitudinem ratiocinationis extendatur intentio, ut nisi memoria plurimum valeat, atque vigeat, ad caput unde agebatur, disputator sedire non possit. S. August. de Doctr. Chr. lib. 4. cap. 20.

113

Profecto quidam brevitatis aemuli necessaria quoque orationi subtrahunt verba, & velut satis sit scire ipsos quae dicere velint, quantum ad alios pertineat, nihil putant; quinimo persuasit quidem jam multos ista persuasio, ut id jam demum eleganter, atque exquisite dictum putent, quod interpretandum, &c. Quint. lib. 4. Inst. Orat. cap. 2.

114

Cicer. de Nat. Deor. lib. I. cap. 4.

115

Ordinis hec virtus erit, & Venus, aut ego fallor,

ut jam nunc dicat, jam nunc debentia dici

pleraque differat, & praesens in tempus omittat. Horat. Art. Poet.

116

Sext. Empiric. Pyrrh. hipoth. lib. 2 cap. 5.

117

Thucid. de Bell. lib. 2.

118

Lucret. de Rer. nat. lib. 6. circa finem.

119

Sallust. de Bell. Catil. cap. 6.

120

Seneca de Ira, lib. I.