Universales conceptiones, quarum cognitio est nobis naturaliter insita, sunt quasi semina quaedam omnium sequentium cognitorum. (Quaest. Disp. De Verit.; quaest. II, art. I.)

Hominibus sunt innata prima principia. (Metaph.; lib. II, lect, 5.)

Libre de Contemplació en Deu; dist. 28; cap. 154, pág. 324, tomo III. -Palma de Mallorca, 1910.

Nam primo convenit quod apprehendat per sensum. (Parte VII, specie secunda. -Pág. 43, de la Edición Maguntina.)

Scientia in hac vita sic incipit, scilicet, sensitivum attingit sensibile; et imaginativum, in suo proprio imaginabili, deducit et imprimit similitudinem illius attinctionis. (In IV libros Sententiarum; lib. III, quaest. 117.)

Intellectus hominis naturaliter incipit intelligere per sensitivum et imaginativum, sine quibus non potest multiplicare species. (Obra citada; lib. II, quaest, 72.)

Instrumenta intellectus humani sunt quinque sensus corporales, quos movet ad sentiendum sensibilitates, quae sunt intelligibiles tunc cum sentiuntur. (Tabula Generalis; dist. V, parte 8.)

Et est unum aliud instrumentum, quod est imaginatio, quam intellectus movet ad imaginandum, ut cum, illa imaginetur res imaginabiles, quae sunt intelligibiles tunc quando imaginantur.

Et in hoc instrumento intellectus species rerum sensibilium multiplicat; et eas tradit memoriae, quae est instrumentum conservativum recolendi, quae quidem memoria species sibi traditas reddit intellectui.

Et ipsae species multiplicatae in imaginatione (ac conservatae in memoria et reversae objective ipsi intellectui, instrumenta sunt ex quibus trahit species alias magis supra et ponit ipsas extra imaginationem; et cum ipsis contemplatur res spirituales in suo proprio intelligibili quod movet ad intelligendum.

Et illud intelligere tale vivit ex ipsis speciebus quae veniunt ab extra; et id intelligere est subjectum habitui scientiae. (Obra y lugar citados.)

Quomodo Intellectiva per imaginationem sumat objecta. (Quaest. 95.)

Quomodo intellectus denudet suum intelligere ab imaginari. (Quaest. 97.)