Selecciona una palabra y presiona la tecla d para obtener su definición.
 

71

Vid. Los cuentos de Emilia Pardo Bazán, p. 37.

 

72

La Institución Libre de Enseñanza en Galicia, Ediciós do Castro, A Coruña, 1987, p. 135. Sobre a conveniencia de nivel cultural semellante no matrimonio: «Concepción Arenal y sus ideas acerca de la mujer», in L. SCHIAVO, Opus cit., p.182.

 

73

Léase, con atención, o relato de Pepa a Loba («La Capitana», II: p. 343): ¿Hai animadversión de cara á delincuente? Repárese, xa no epíteto, no alcuño, no título do relato. É preciso tamén considerarmos un dos relatos máis duros, «Geórgicas» (I: p. 216), no que o primitivismo e barbarie non deben desviar a atención para coa protagonista, Ana Lebriña, aquela rapaza «que se había llevado toda la virilida d de la familia».

 

74

Calquera lector atento pode detectar ruptura no texto: a autora, tras a explicitación desta vida de traballo e pobreza da muller galega, non pudendo ou non querendo asumir máis rol que o de mostrar e delatar, e non aportar solucións, sáese do tema co colorismo costumista que campa na parte final, convertendo o que inicialmente era texto de compromiso en texto de interese etnográfico e folclórico.

 

75

P. FAUS no seu documentadísimo estudo Emilia Pardo Bazán. Su época, su vida, su obra, Fundación Pedro Barrié de la Maza, A Coruña, 2003, t. I, p. 290 sinala que a denuncia de Lamas e a solidariedade co paisano galego influíu en Pardo Bazán. Sobre a relación da condesa co escritor ourensán falamos na Addenda ao capítulo I deste volume.

 

76

Nuevo Teatro Crítico, Marzo, 1893, pp. 142-156. Vid. A. R. RODRÍGUEZ, Opus cit., p. 81 (así mesmo, pp. 91 e ss.)

 

77

Vid. La Ilustración Artística, 1900, 1904 e 1906. Nota de J. PAREDES NÚÑEZ, p. 253 de La realidad gallega en los cuentos de Emilia Pardo Bazán, estudo xa citado na nota n.º 8.

 

78

El Regional, 2-XI-1892. Vid. Nuevo Teatro Crítico (n.º 22, 1892).

 

79

L. SCHIAVO, Opus cit., pp. 14-82: «La educación del hombre y de la mujer».

 

80

Sobre a muller nova, aparte de T. COOK, (Opus cit., p. 183) e C. BRAVO VILLASANTE (Opus cit.. pp. 198 e ss.), cómpre considerar as teses de doutoramento das profesoras A. SANDINO CARREÑO (El protagonismo femenino en la novelística de Emilia Pardo Bazán, Universidade de Santiago de Compostela, 1997) e M. A. QUESADA NOVAS (Los cuentos de amor y desamor de Emilia Pardo Bazán, Universidade de Santiago de Compostela, 2002).