Selecciona una palabra y presiona la tecla d para obtener su definición.
 

1

Este estudio remite a un traballo anterior publicado nas Actas do Congreso Internacional de Estudios sobre Rosalía de Castro e o seu tempo. Universidade de Santiago de Compostela/Consello de Cultura Galega. Santiago de Compostela, 1986, pp. 363 e ss.

 

2

Galaxia, Vigo, 1981, pp. 19 e ss.

 

3

F. BLANCO GARCÍA, La Literatura Española en el siglo XIX, Sáenz de Jubera, Madrid, 1909.

 

4

Edicións Xerais de Galicia, Vigo, 1984. Por suposto, citamos por esta edición. Na actualidade, mercé a publicación de La obra periodística completa en «La Nación» de Buenos Aires (1879-1921), en edición de J. SINOVAS MATE (Deputación Provincial de A Coruña, 1999), podemos ler na p. 88 e ss. a «Crónica de España» con que a condesa despide ao seu amigo e admirado Pondal: un estudo que supón magnífico complemento a «Luz de luna» e que debería incorporarse como epílogo aos traballos recompilados en De mi tierra, á par de outros estudos sobre escritores galegos, en publicacións varias.

 

5

En «Cuentas ajustadas, medio cobradas», La Voz de Galicia, 3-XII-1896. Hoxe in Murguía e La Voz de Galicia, Edición conmemorativa do Día das Letras Galegas, Grupo Voz, A Coruña, 2000, pp. 65 e ss. (Vid., así mesmo, nesta mesma publicación: «Murguía y la Pardo Bazán», pp. 43 e 44.)

 

6

Carácter inoportuno que parece acompañar á condesa en actos públicos como este ou o que comentamos no capítulo VI deste volume, a respecto da cuestión Xoán Montes/Wagner.

 

7

J. R. BARREIRO, «Emilia Pardo Bazán en su tiempo histórico» in FREIRE LÓPEZ, A.M. (Edit.), Estudios sobre la obra de Emilia Pardo Bazán: Actas de las Jornadas Conmemorativas de los 150 años de su nacimiento, Fundación P. Barrié de la Maza, A Coruña, 2003, pp. 38.

 

8

Talvez compra considerar os comentarios de E. Correa Calderón ao respecto, cando indica que Emilia, «[...] acaso pensando que alternaba con Castelar, pretendió pronunciar una lección de petulante tono académico que mostrase su erudición poética» (in: «La Pardo Bazán en su época», El Centenario de D.ª Emilia Pardo Bazán, Universidad de Madrid, 1952, p. 14, nota). De todas as formas, cómpre considerarmos determinados dados, como o discurso do marqués de Figueroa no Ateneo de Madrid o 11-II-1889, discurso que, rememorando aquela homenaxe, salienta os «reflexivos y aquilatados juicios» da condesa sobre Rosalía, á par dos «elocuentes y sinceros elogios de Castelar».

 

9

Sobre a infravaloración da lingua: J. R. BARREIRO, Opus Cit., p. 36.

 

10

Opus cit., t. II, pp. 538-545 e 608; t. III, pp. 235-237.